Broj 133
Početna > Putovanja > PRISTANIŠTE RUŽA

Portorož

PRISTANIŠTE RUŽA

Portorož je mondensko turističko mesto na Jadranu sa dugogodišnjom tradicijom dobrog provoda i odmora

Sa dva kilometra dugom promenadom prepunom cvetnog mediteranskog rastinja, lepim peščanim i stenovitim plažama i razvijenom turističkom infrastrukturom, Portorož je ukras jedinstvene ogrlice srednjovekovnih primorskih gradića koju čine Piran, Izola i Koper. Zaklonjen je od bura tršćanskog zaliva, toplog mora plitkog severnog Jadrana, poseduje polja soli i slane banje, opojne mirise borovine, masline, nara, smokvi, palmi, žbunova ruža i drugog zimzelenog bilja. Grad Portorož se nalazi u opštini Piran i ima 3.000 stanovnika. Leži u mirnoj uvali piranskog zaliva, na najsevernijem delu Jadrana, na slovenačkoj obali koja meri nešto više od 40 kilometara. Od Ljubljane je udaljen 130 km, od Beograda (preko Zagreba i Ljubljane) oko 660 km, a od Kopra svega 15 km. Portorož, čije ime potiče od italijanske reči Portorose – pristanište ruža, grad je na Slovenačkom primorju i jedan je od najvećih turističkih centara u toj zemlji. Portorož ujedinjuje sve aspekte modernog turizma, uključujući banjski, sportski, kongresni i nautički, a sve to uz dosta zabave i odmora, pa je odavno prestižni zdravstveni i klimatski centar.
 
  Ukras Mediterana
  Portorož je oduvek bio nešto poput mondenskog banjskog predgrađa minijaturnog, ali uspešnog zanatskog, trgovačkog, verskog i duhovnog središta. Nalazi se na pola sata hoda od Pirana. Piran je podignut u tipičnom mediteranskom stilu sa divnim kamenim palatama i 260 metara još uvek u potpunosti očuvanih gradskih zidina, osam crkava, isto toliko galerija, i mnogobrojnih kulturnoistorijskih znamenitosti, ali i brojnim restoranima, barovima i kafeima u lavirintu malih ulica i prolaza. Tu su i Pomorski muzej i Akvarijum. Tragovi naseljenosti u ovom području postoje već od rimskih vremena. Kada je nakon Rima i Istra pala pod Vizantijsko carstvo 538/589. godine, usledili su stalni napadi Langobarda, Germana i Slovena na ovaj kraj. Nakon toga ustoličila se ranofeudalna vlast lokalnih grofova. Na zapadnoj obali Istre su se naselja pokušala osloboditi vrlo krute feudalne vlasti, pa su počela da se povezuju s obližnjom Venecijom, koja je već postala velesila u Sredozemlju. Dolazak venecijanske vlasti pogodovao je prodoru crkvenih redova u Istru. U samom Portorožu je izgrađena velika crkva Sv. Marije od Rozarija, koja je, po nekim izvorima, sazidana 1251. godine, po kojoj je i naselje dobilo latinsko ime Portus sanctae Mariae de Rosae. Kraćenjem se došlo do imena Portorose. Naselje je do 19. veka živelo kao malo ribarsko naselje uz obližnje solane.
 
  Letovanje sa pet zvezdica
  Početak organizovanog razvoja turizma seže u 1885, kada je na inicijativu lekara Lunjanija otvoreno lečilište. Godine 1911. izgrađen je jedan od tada najvećih hotela na Jadranu, a nekoliko godina kasnije i kockarnica. Veće promene i razvoj Portorož je doživeo od 1968. do 1976. godine, kada počinje da dobija današnji izgled. Karakteriše ga kvalitetna hotelska ponuda sa privlačnim termalno-rekreativnim i modernim talasoterapijskim centrom, kockarnice, jedna od najlepših i najsavremenijih marina na Jadranu. U ponudi su razne sportske aktivnosti, izleti (Piran, Izola, Koper, Postojnska jama), blizina aerodroma i druge znamenitosti čine Portorož privlačnim za turiste tokom cele godine. Zahvaljujući blagoj mediteranskoj klimi, čistom vazduhu i morskoj vodi, kao i uspešnom lečenju slanom vodom i solinskim blatom, kojeg ima u izobilju u obližnjim solanama, Portorož zauzima visoku poziciju u turizmu.
 
  Terapija talasima i vinom
  U samom centru Portoroža nalazi se moderno banjsko zdanje za tzv. talasoterapiju kao rezultat vekovnog korišćenja slanog blata (fango), morske vode, slatine (majčina vodica) i algi. Njih su, poboljšanja zdravlja radi, koristili podjednako, svako u svom veku, rimski legionari, benediktinski fratri iz manastira Sv. Lovrenca, stresom načeti poslovni ljudi i savremeni turisti kojima terapija slanim blatom dođe kao jedna od stavki aktivnog odmora koji isključuje puko izležavanje na morskoj obali. Lokalitet vredan turističke i svake druge pažnje je svakako i stara solana u Sečovlju gde se so još proizvodi na tradicionalan način i gde je smešten Muzej soli. Solana je u međuvremenu postala i prirodni rezervat 253 vrste ptica. Ako vas put navede tamo, ne bi trebalo propustiti ni odlazak na osamdeset metara visoke litice, najviše na Jadranu u Strunjaru. Tradicionalna mediteranska kuhinja sa kulturom gajenja maslina i upotreba maslinovog ulja, plodovi mora i belo vino, meša se sa kontinentalnim delikatesima pršutom i sirom, i obavezno crno vino. Vina su skoro lekovita, posebno crvena, teran, refošk, merlo, kaberne ili barbera pa i dve bele varijante, zlatna malvazija i rebula.